Dorestad 825 - biografieën

Biografieën

Thibald zoon van Baldwin en Hadewigis

In de winter van het jaar 805 ben ik geboren als 4e kind in een kleine agrarische gemeenschap op de Veluwe. Ik heb een 7 jaar oudere zus Berthlende, een 4 jaar oudere broer en zus, het was namelijk een tweeling: Ghisebert en Sygenildis.

Mijn vader heeft een eigen boerderij en een klein stukje land, daarop verbouwden we enkele gewassen, maar niet veel meer dan om onszelf te voeden. Onze inkomsten kwamen voornamelijk uit het houden van schapen waarvan we de wol en het vlees verkochten aan handelaren die ons dorp aandeden. Ik bracht veel van mijn tijd alleen door met het hoeden van de schapen op de velden buiten het dorp. Wanneer ik daar op de velden was fantaseerde ik vaak over een leven waarin ik meer was dan slechts een eenvoudige boer. Ik wilde reizen, en iets van de wereld zien.

Mijn broer en zussen trouwden allemaal jong, uitgehuwelijkt door mijn vader aan gunstige partners binnen de gemeenschap. Toen ik 15 werd, vond mijn vader het ook voor mij tijd om te trouwen en hij had reeds een partner op het oog. Ik zag het echter nog niet zitten om al te trouwen en ook niet om de rest van mijn leven in hetzelfde dorp te blijven. Ik was mijn jongensdromen niet vergeten. Hierop besloot ik mijn ouderlijk huis te ontvluchten en mijn geluk te zoeken in Dorestad. Van de handelaren die ons dorp aandeden had ik hier vaak spannende verhalen over gehoord. Toen er dus weer eens handelaren in ons dorp waren, heb ik stiekem wat proviand en handelswaar van mijn vader genomen, en ben met een handelaar meegegaan die door zou reizen naar Dorestad. Met hulp van deze koopman verkocht ik in Dorestad mijn vaders handelswaar. Van het geld wat ik zo verdiend had betaalde ik onderdak bij een herberg. Ik was nog nooit eerder in een stad geweest en ik keek mijn ogen uit. Enkele dagen zwierf ik door de stad om alles in me op te nemen, maar op deze manier raakte ik snel door mijn geld heen.

Omdat ik van de wereld wilde zien ben ik toen in dienst gegaan bij een handelaar die op Engeland voer. Toen we de rivier afvoeren vond ik het prachtig, dit was wat ik wilde. Toen we echter op zee kwamen dacht ik daar anders over. Ik ben de hele reis zo zeeziek geweest dat ik nauwelijks werk kon verrichten. Ik dacht dat ik op den duur wel aan de zee zou wennen en ben iets meer dan een jaar bij hem in dienst gebleven. De zeezieke bleef echter altijd opzetten zodra we op open zee kwamen. Toen we weer eens terug waren in Dorestad besloot ik dan ook dat dit toch niet mijn ding was.

Terug naar mijn ouderlijk huis wilde ik echter nog steeds niet en ik durfde me er ook niet meer te vertonen nadat ik de handelswaar van mijn vader gestolen had. Dus ben ik in Dorestad op zoek gegaan naar werk. Via wat handelaren hoorde ik dat de handelaar Ludrad het de laatste jaren steeds zwaarder had om voor zijn gezin rond te komen en dat hij misschien wel een knecht nodig had. Ik ben toen bij deze Ludrad langsgegaan, en hij was zeer verheugd om mij als knecht in dienst te kunnen nemen, ik was toen 16 jaar. In het begin deed ik van allerlei klusjes, en tussendoor hielp Ludrad mij om een ambacht te leren. Ik heb gemerk dat ik veel plezier schep in het werken met hout. Ik werk nu al weer 4 jaar voor Ludrad en het leven in de stad bevalt me wel. Mijn jaartje op zee heeft me wel genezen van mijn avontuurlijke jongensdromen.